Θ' ΣΥΝΕΔΡΙΟ: Πολιτικός Λόγος, πολιτική επικοινωνία. Θεωρητικές προσεγγίσεις και πολιτική πραγματικότητα
Η άποψη σύμφωνα με την οποία τα πολιτικά φαινόμενα, ως δράσεις, δι-υποκειμενικές αντιπαραθέσεις, ή θεσμικές διευθετήσεις, εμπράκτως συμπίπτουν με τις νοηματοδοτήσεις μέσα από τις οποίες γίνονται αντιληπτά, είναι στις μέρες εξαιρετικά διαδεδομένη. Όμως σε αντίθεση με μια συνήθη παρανόηση, ο ειδικός κλάδος μελέτης του Λόγου στο εσωτερικό της πολιτικής επιστήμης —διατηρώντας αποστάσεις από τις πιο παραδοσιακές θεωρήσεις της πολιτικής (ως επιμερισμού αγαθών ή ως αγώνα)— δεν επιδιώκει τον αναγωγισμό θεσμών και δράσεων στο Λόγο και την επικοινωνία. Το ακριβώς αντίθετο: Υποστηρίζοντας πως τα πολιτικά φαινόμενα προσδιορίζονται και συγκροτούνται διαλογικά, οι σπουδές Λόγου τονίζουν πως τίποτε δεν είναι δυνατόν να συναχθεί, επεξηγηθεί ή ερμηνευθεί εξωγενώς. Η διαλογική θέαση της πολιτικής προϋποθέτει —έτσι— όλες τις άλλες δομικές σφαίρες (άλλωστε αενάως τροφοδοτείται από αυτές) με ειδοποιό της γνώρισμα την ενδελεχή διερεύνηση των συνθηκών που διέπουν την αποκρυστάλλωση σημασιών και την έλλογη εκφορά πολιτικών μηνυμάτων. Στη βάση αυτή η μελέτη του πολιτικού λόγου στην οποία επικεντρώνεται το Θ’ συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης επιδιώκει την ανάδειξη παραμελημένων διαστάσεων του πολιτικού σύμπαντος, θεωρητικό διάλογο και, προπαντός, διεπιστημονικές συνθέσεις. Θεωρία, εννοιολογήσεις
Πώς συντελείται η πολιτική επικοινωνία σήμερα, και πώς αυτό επηρεάζει/προσδιορίζει την εκπομπή πολιτικού Λόγου; Ποιοι οι μηχανισμοί, οι υλικές συνθήκες και οι συντεταγμένες των επικοινωνιακών ροών έτσι όπως διαμορφώνονται στο σύγχρονο —εν πολλοίς άναρχο— τοπίο των ΜΜΕ και ποιες οι συνέπειές της παραθεσμικής τους γιγάντωσης; Ποια η ακριβής λειτουργία και επίδραση της εκτεταμένης χρήσης του διαδικτύου και των εν γένει νέων τεχνολογιών (text messaging, blogs κτλ). Διακριβώνονται συνεκτικές επικοινωνιακές στρατηγικές ανά πολιτικό/ιδεολογικό χώρο και ποια η αποτελεσματικότητά τους;
Σε πολιτική επικοινωνία και παραγωγή πολιτικού λόγου δεν εμπλέκονται όμως μόνο θεσμικοί φορείς· εξίσου, αν όχι περισσότερο, κρίσιμος είναι ο ρόλος φορέων εκτός του στενού πυρήνα της θεσμικής πολιτικής —η συνεισφορά των πάσης φύσεων συλλογικών και κινηματικών υποκειμένων. Στο πλαίσιο αυτό η θεωρία των κοινωνικών κινημάτων κομίζει την έννοια των αξιακών πλαισιώσεων —συνεκτικών σχημάτων που απλοποιούν και συμπυκνώνουν την πραγματικότητα μέσω επιλεκτικών τονισμών και αποσιωπήσεων. Τι υποστηρίζει η θεωρία, τι αναδεικνύει η πραγματικότητα και πώς αποτιμώνται οι προκλήσεις του μέλλοντος; Πώς επηρεάζονται οι σύγχρονες συλλογικές δράσεις από το υφιστάμενο επικοινωνιακό τοπίο, τι είδους κριτική ασκούν και τι αλλαγές επιδιώκουν; ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΕΩΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΩΝ: Η σύγχρονη έρευνα στις πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες στην Ελλάδα
12 Φεβρουαρίου 2010, Θεσσαλονίκη
αίθουσα 3 Α, Εγνατία 46 (3ος όροφος γραφεία τμήματος Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ)
Η Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης, λαμβάνοντας υπόψη τη μεγάλη άνθηση του κλάδου τα τελευταία χρόνια όπως αυτή τεκμαίρεται από την ίδρυση αρκετών νέων τμημάτων και τη δημιουργία πληθώρας σχετικών προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών, και θέλοντας να συμβάλλει στην περαιτέρω ανάπτυξη του επιστημονικού διαλόγου και στην ανάδειξη και κοινοποίηση των ερευνών που διεξάγονται από νέους κυρίως συναδέλφους διοργανώνει το πρώτο της συνέδριο νέων διδακτόρων.Το Συνέδριο αφορά νέους/ες διδάκτορες πολιτικής επιστήμης οι οποίοι/ες έχουν υποστηρίξει τις διδακτορικές τους διατριβές κατά την τελευταία τριετία – ή/ και διδακτόρων άλλων συναφών αντικειμένων καθώς οι διεπιστημονικές προσεγγίσεις και ο διάλογος εκτός από ευπρόσδεκτές είναι και ευκταίες. Οι συνάδελφοι καλούνται να παρουσιάσουν είτε τις διατριβές τους είτε κομμάτια από αυτές. Οι νέοι/ες συνάδελφοι μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα τις βασικές εστίες της παρουσίασής τους έχοντας υπ’ όψιν τους ότι αυτή δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 20’ ώστε να υπάρχει αρκετός χρόνος σε κάθε συνεδρία για σχόλια και παρατηρήσεις. Το Συνέδριο θα κλείσει με συζήτηση στρογγυλής τραπέζης όπου καλούνται να λάβουν μέρους οι πρόεδροι ή εκπρόσωποι των τμημάτων πολιτικής επιστήμης της χώρας με αντικείμενο τόσο την εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων με βάση τα όσα διαμείφθηκαν στο Συνέδριο όσο και μια αποτίμηση της κατάστασης του κλάδου στην Ελλάδα.
ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Η ΕΕΠΕ
ΕΞΕΓΕΡΣΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, 9-11/12 2009
Διεθνές συνέδριο _1 χρόνο μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
Σε σχέση με άλλες μορφές συγκρουσιακής πολιτικής, η εξεγερσιακή διαμαρτυρία προκαλεί τα πλέον αντιφατικά συναισθήματα. Χωρίς τις πολύπλευρες οργανωτικές προϋποθέσεις και τις απαραίτητες επιμελητείες άλλων, περισσότερο διδεδομένων μορφών, η εξεγερσιακή βία αποτελεί ταυτοχρόνως την πλέον ορατή και φορτισμένη διεκδικητική έκφανση όσο και τη δυσκολότερα διατηρήσιμη. Δεν πρόκειται για παράδοξο. Η βιβλιογραφία καταγράφει μια μακρο-ιστορική τάση υποχώρησης των βίαιων μορφών pari passu με την ενδυνάμωση του κρατικού κατασταλτικού μηχανισμού και την ανάδυση διεκδικητικών εναλλακτικών που βασίζονται στη διαπραγμάτευση: πρακτικές όπως διαπληκτισμοί, εκδικητικές επιθέσεις, πυρπολήσεις κ.α. παραχωρούν τη θέση τους στην ενυπόγραφη διαμαρτυρία, τις ειρηνικές διαδηλώσεις, τις διαβουλεύσεις. (ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ)
ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Η «Σύντομη» Δεκαετία του '60
Η δεκαετία του 1960 συνιστά τη «σύντομη» δεκαετία της μεταπολεμικής εποχής - μια εύστοχη υπενθύμιση της σχετικότητας του ιστορικού χρόνου, που αναδεικνύει όχι μόνο τη βίαιη ανακοπή των κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών εξελίξεων από τη δικτατορική επιβολή του 1967, αλλά και την έκταση και την πυκνότητα αυτών των ίδιων των εξελίξεων σε πολλούς τομείς: στην αύξηση του αστικού πληθυσμού με τις συνακόλουθες αλλαγές στην παραγωγική δομή και στις κοινωνικές προσλαμβάνουσες· στην επιτάχυνση και την πύκνωση των πολιτικών εξελίξεων τόσο σε επίπεδο επίσημων θεσμών (κράτος, δημόσια διοίκηση) όσο και μαζικής πολιτικής (κόμματα, συλλογικά υποκείμενα, κοινωνία πολιτών)· στην επίταση των κοινωνικών ζυμώσεων και των συγκρούσεων στο πλαίσιο μιας έντονης πολιτιστικής κίνησης και εκτενών αξιακών ανα πλαισιώσεων. Διαπιστώσεις όπως οι παραπάνω οδηγούν σε πολλαπλάσια ερωτήματα: Πώς ακριβώς προσδιορίζεται το πολιτικοθεσμικό και κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο και πώς μπορεί να περιοδολογηθεί η μετεξέλιξη του; Ποια τα υποκείμενα των κοινωνικοπολιτικών αντιπαραθέσεων, ποιες οι διεκδικήσεις και οι διακυβεύσεις και μέσω τι είδους πολιτικού λόγου αναδεικνύονται; Ποιος ο χαρακτήρας των συντελούμενων διαδράσεων με τη συγκυρία και το ευρύτερο δομικό (πολιτικό και κοινωνικό) περιβάλλον; Τα κείμενα του τόμου που διερευνούν τα ζητήματα αυτά βασίζονται σε εισηγήσεις που έγιναν στο Ζ' Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας το Δεκέμβριο του 2005.